Her çocuk eşit doğar ama aynı imkanları olmadığı için eşit büyüyemez.

Çocuk Hakları Bildirgesinde, “Çocuk hakları bütün çocuklar içindir.” der ve “Doğum yerleri, konuştukları dil ne olursa olsun fark etmez. Büyüklerinin inançları ya da görüşleri nedeniyle hiçbir çocuğa ayrım yapılmaz.” diye devam eder. Ama gelişmemiş ülkelerde refah eksikliğinin etkisiyle, gelişmiş ülkelerin sosyal sorumlulukları buralarda yetersiz kalabiliyor. İşte bu fark bizim çıkış noktamız oldu.

Kendi konforunuzu sağladığınız bir dünyanız varsa yardıma ihtiyacı olan çocukları görme şansınız azalıyor. Görmeyince sorumluluğunu duymuyorsunuz. Biz yok saymayı beceremedik. Gizli kalmış, hiç yardım gitmemiş, gözardı edilmiş yerlere gitmeyi tüm dünya çocuklarına ulaşmayı istedik.

Bugünün çocukları geleceğin bireyleridir. Yaşamsal haklarından alınan her türlü yoksunluk çocuğun hayatında bir travma yaratır ve kendi sorumluluğunu kendi almasından dolayı çocukluğu ellerinden kayıp gidiyor. Gelişimini doğru bir şekilde tamamlayamayan çocuğun, sağlıklı bir yetişkin olamayacağı düşünülürse; küçük bir yardım, önemsenme ve sevgiyle yarınlara umutla bakacaktır.

Onların eğitimine ve ya eksikliğini duyduğu şeylere bir küçük katkı, yetişkin olduklarında hatırlayabilecekleri ve onların da dokunabilecekleri diğer yardıma ihtiyacı olan çocuklarla bir sevgi döngüsü doğuracağına inanıyoruz.